Adek.Nie ten

28 tekstów – auto­rem jest Adek.Nie ten.

W ciemności

Kocham pat­rzeć w two­je oczy,
gdy zmęczo­na całowaniem,
leżysz obok mnie, Kochanie,
a mrok so­bie dziel­nie mroczy...

W mro­ku widzi się najwięcej,
można wsłuchać się w szeptane
wier­szem słowa dotykane,

tą miłością scałowane...

Ciała nasze tańczą walca
w mrocznym mro­ku, co na palcach
pieści naszą wyobraźnię...

zbyt wyraźnie! 

wiersz
zebrał 30 fiszek • 19 sierpnia 2012, 23:22

Fraszka na pracę

Pra­ca, bar­dzo dob­ra rzecz,
bez­ro­bocie poszło precz!
Tyl­ko cze­mu czas harówki...

re­setu­je la­tem główki?

Mo­rał z fraszki bar­dzo prosty:
trze­ba wci­nać wodorosty!

Sko­ro pływać w nich nie wolno,
żywieniową wy­bierz wolność! 

fraszka
zebrała 14 fiszek • 29 lipca 2012, 13:22

Koniec wakacji

Wyg­rzałem na słońcu kości,
wy­moczyłem w morzu ciało,
te­raz do rzeczywistości
muszę wrócić...

Lecz mi mało!

Tej bez­tros­ki, słońca wschodów,
kra­job­razów jak z żurnala,
pięknych ko­biet
i szaleństwa
gdzieś w og­romnych mor­skich falach!

Brak li­tości dla człowieka!
Ko­niec la­by: fir­ma czeka!

Odtwórz  

wiersz
zebrał 18 fiszek • 27 lipca 2012, 00:40

Schody życia

Po scho­dach mo­jego życia,
biegam bez wytchnienia...
Nie mam nic do ukrycia,
nie mam nic do zgubienia!

Szu­kam w życiu miłości,
to prze­cież oczywiste!
A życie scho­dy podnosi,
da­je mi czarną listę...

Mo­je marze­nia i wiersze,
mo­je tęskno­ty i żale...

Jed­nak to i tak lepsze,
niż gdy­bym nie wspi­nał się...

wcale! 

wiersz
zebrał 7 fiszek • 4 lipca 2012, 19:18

Łono

Na łonie na­tury usiądę stroskany,
a jed­nak połamię swych myśli kajdany.
Po­pat­rzę na morze, na­kar­mię łabędzie
I le­piej mi będzie...

Odejdę da­leko od cywilizacji,
od wyści­gu szczurów, cho­rej biurokracji,
od zgiełku i hu­ku i jeszcze od skwaru...
Po to by zga­sić płomienie pożaru...

Zaśpiewam Stachurę i pog­ram na flecie!
Aby cho­ciaż w myślach do­nikąd odlecieć,
żeby się wy­ciszyć, zasnąć, uspokoić...
Ner­wy poszar­pa­ne na­reszcie ukoić! 

wiersz
zebrał 5 fiszek • 19 czerwca 2012, 22:58

Czasem

W cza­sie, co tro­pi swe włas­ne ślady,
cza­sami biegam smut­ny i blady
i myślę so­bie, w wiel­kim zachwycie:
jak piękne cza­sem by­wa życie!

Jak trud­no cza­sem czas dogonić,
przejść cicho w cza­sie i cza­su bronić...
Jak trud­no zgodzić się z cza­su biegiem,
jak łat­wo zasnąć nad cza­su brzegiem...

Bo czas, co mi­ja gdzieś w wieczności,
tyl­ko przez chwilę nas ugości...
Tyl­ko przez mo­ment jest nam łaskawy...

A reszta to już nasze sprawy! 

wiersz
zebrał 6 fiszek • 9 czerwca 2012, 14:05

Nad życie

Kochać tak bar­dzo, jak tyl­ko się da,
tak, że już chy­ba bar­dziej nie można...
Moc­niej, niż siebie i swo­je ja,
matkę i męża i swo­je hobby...

Dać życie po to, by je zobaczyć,
zos­ta­wić światu coś po sobie...
To wyczyn większy, niż wszys­tkie sporty,
cho­ciaż skończył się w zim­nym grobie...

Piękna dziew­czy­na, mądra i zdolna,
nad życie dziec­ko pokochała,
i zos­ta­wiła wiarę w cuda

i - wbrew po­zorom - znów wygrała.

"Nad życie" - polecam!

Odtwórz  

wiersz
zebrał 4 fiszki • 12 maja 2012, 22:33

Szaleństwa młodości

Wiem już, że życie bajką nie jest,
że wszys­tko płynie gdzieś po­za czas,
dla­tego ciągle mam nadzieję,
że mi się uda, cho­ciaż raz...

Upić się i tak so­bie poszaleć,
jak tyl­ko zdro­wie mi pozwoli,
skoczyć na bandżi, zja­rać trawkę
i wy­pić lit­ry zim­nej coli...

Bo cho­ciaż tyl­ko raz się żyje,
to po­tem chy­ba się żałuje,
że nie zgrzeszyło się, nie śmiało,

a te­raz w bo­ku, w no­gach... kłuje! 

wiersz
zebrał 3 fiszki • 7 maja 2012, 18:17

Z gitarą w górach

Wyszedłem na szlak da­leko w góry,
by spoj­rzeć po­za jas­ne chmury...
Wziąłem gi­tarę swoją starą,
zag­rałem pios­nkę ukochaną!

I cisza była ta­ka cicha,
jak w le­sie, gdy świer­szcz tyl­ko cyka...
I zaśpiewało mo­je serce
piosenkę Ste­da bar­dzo starą...

Chmu­ry wzruszyły się słowami!
To byłem ja-chłopak z gitarą.

Odtwórz

/Tat­ry, Mor­skie Oko, dziś/ 

wiersz
zebrał 15 fiszek • 3 maja 2012, 16:22

na biało

wszedłem dziś po raz pierwszy
w przes­trzeń białych wierszy

słowa kłębiły się w myślach
za­bawą nieudolną
sta­rały się zdominować
kompozycję
biegały po manowcach
niedoskonałości

i powstał
wy­dobył się z nicości
na­pisał się

ten pierwszy
biały wiersz 

wiersz
zebrał 24 fiszki • 2 maja 2012, 18:46

Adek.Nie ten

Adek.Nie ten

Użytkownicy
A B C
Pokaż
Kalendarz
Znajomi
Ulubieni
Aktywność